Hoe vreemd het op zich ook moge lijken, ook
voor weerliefhebbers is Maleisië een buitengewoon aantrekkelijk land.
Met Indonesië, het Amazonebassin van Zuid Amerika en de staat Florida
van Noord Amerika behoort dit land tot de meest onweersrijke streken op
deze planeet. Dat komt omdat Maleisië dicht bij de Evenaar ligt, zodat
er veel minder sprake is van een uitgesproken verschil tussen een droge
en een natte tijd, zoals men dit wel op Java en Bali aantreft. Dit
betekent dat er in principe elke dag wel kans is op een (onweers-)bui,
wat overigens niet betekent dat er elke dag een onweersbui valt. Maar er
zijn in verhouding weinig dagen dat er niet schitterende stapelwolken
zijn te zien. En dit laatste maakt Maleisië voor de weerfotograaf tot
een hoogst aantrekkelijk gebied. Daar komt nog bij dat de maanden april,
oktober en november wat de westkust van Maleisië betreft (inclusief het
schiereiland Penang) extra onstabiel zijn door onder andere de invloed
van de Noordwestmoesson.
Het weerbericht is gedurende die periode
verrassend saai: Morning: fair. Afternoon: isolated or scattered
thunderstorms. Evening: isolated or scattered rain, occasionally heavy.
Welnu, dit klinkt de rechtgeaarde onweersliefhebber als muziek in de oren
("Play it again, Sam" zouden de Amerikanen zeggen). Voor mij was dit dan
ook mede de reden in oktober naar penang te gaan, om aldaar kennissen op
te zoeken, wat ik dus zeer onlangs (ik ben net ruim een week terug) heb
gedaan. Behalve op Penang, ik verbleef op de Jalan Tanjung Katong ongeveer
halverwege George Town en Batu Ferringhi, heb ik ook Ipoh bezocht, getuige
de foto's waarop bijvoorbeeld bergen zichbaar zijn. En bergen betekent
stijgingsregens. Vandaar de fraaie onweersluchten daarboven rond
zonsondergang en in de namiddag.
De foto's zijn gemaakt met een Canon EOS
300D spiegelreflex camera, omdat deze de mogelijkheid biedt binnen de
automatische modus en met simpele belichtingsprocedes goede tot
uitstekende resultaten te bereiken. Immers, wolken staan voortdurend
bloot aan veranderingen zodat snel handelen is geboden om de ideale
situatie te kunnen vastleggen. Zoveel is zeker, ik zal nog vaak naar
Maleisië terugkeren, vooral tijdens de onstabielste periodes. Ik houd
erg van de dan heersende vochtige om niet te zeggen: weldadig
baarmoederlijke warmte. Daarbij: de combinatie van de onversneden
tropische ervaring en het haast westerse comfort is uniek in de wereld.
Het feit dat ik met mijn gevoelige darmen geen seconde problemen heb
gehad, terwijl ik zowel in wat duurdere (een relatief begrip voor ons
Nederlanders in Maleisië) als goedkopere gelegenheden heb gegeten (en
het uitstekende Tigerbier niet heb versmaad), gewoon met het kraanwater
mijn tanden heb gepoetst en geen vaccinaties heb genomen, spreekt
boekdelen.
