Waarschijnlijk is dit de enige slangentempel ter wereld. De
tempel is gewijd aan een monnik Chor Soo Kong, die genezende gaven bezat.
Hij was een Boeddhistische monnik, die naar Penang kwam en toen bijna volledig
was overdekt met oerwoud. De legende vertelt verder hij bescherming bood aan
slangen in de jungle. Toen de tempel klaar was in 1850, trokken de slangen er
vanzelf in.
Gelovigen uit Singapore en Taiwan komen nog steeds op zijn geboortedag bidden.
De slangentempel ligt niet zo ver van Bayan Lepas (de luchthaven).
Komende vanuit Georgetown moet u letten op het kilometerpaaltje 14.
Daar staat ook een bord: rechtsaf naar de slangentempel.
Er stoppen veel bussen met toeristen, die eventjes
naar de slangen komen kijken.
Als je de trappen oploopt naar het tempeltje, dan
zijn er links en rechts souvenirstalletjes. Hier kun je eventueel
nog een nieuwe film kopen.
Je nadert een groot vat, waarin met dikke wierookstokjes brandt.
Eenmaal binnen zie nog meer rook van wierook en de geur is
indringend. Wil je wierook kopen, dan kan dat. Dit is de gebedshal.
Je ziet een paar groen-gele slangetjes om een paar takken bij
een plant. Veel beweging is er niet, want ze lijken verdoofd door de
wierook.Dat is wat de meesten toeristen vermoeden.
Er staan wat schaaltjes met
eieren, die door de gelovigen zijn meegebracht. Ze zeggen dat de
slagen 's nachts de eieren opeten.
Rechts wordt een "vrijwillige donatie" verwacht
voor de tempel. Je schrijft je naam in een boek en je noteert het
bedrag dat je geeft.
Er wordt een bel geluid, als er een donatie gegeven is.
Als u de donatie heeft gedaan, gaat u door de
deur heen naar achteren.
Achter de gebedshal bevindt zich "een pool". Dan wel eentje zonder
water, maar met enkele fruitboompjes erin.
Eerst zie je niets, maar als je goed kijkt zie de kleine slangetjes
in de takken van de bomen.
Hier worden ze gekweekt.
Kijk hier nog wat rond.
Er wordt weer een donatie gevraagd, maar U bent absoluut niet
verplicht deze te doen.
De slangen zijn
giftig, maar ze hebben nog nooit iemand gebeten.
Je kunt de tempel vrij bezoeken. Er is geen toegangsprijs. Er wordt
wel een donatie gevraagd.
Als u weg wilt komt u door een ruimte, waar
enkele fotografen staan. Zij hebben een aantal van die groen-gele
slangetjes en proberen u te verleiden om met deze slangetjes op de
foto te gaan.
Pas op: u krijgt er zomaar een paar in uw handen gedrukt. Een enkele
keer leggen ze er ook eentje om je nek.
Uiteraard proberen zij zo aan de kost te komen.
De slangentempel is eigenlijk een "must",
wanneer je op Penang bent, maar
hij valt wat tegen.
Je moet er geen grote voorstellingen van hebben.
Het lijkt mij, dat het steeds commerciëler wordt en dat er ieder
jaar minder slangen zijn.
