THE
MALAYSIA
SITE

 
Perak
-- Bukit Merah
-- Bidor
-- Gopeng - Caves/Rafting
-- Gopeng - Gaharu Tea Valley
-- Ipoh
-- Kampar - de oude tinstad
-- Kuala Kangsar
-- Lumut
-- Mangrove - Kuala Sepetang
-- Pangkor
-- Pangkor - bus
-- Pangkor - hotels
-- Pulau Jarak
-- Tapah - to the Cameron
-- Taiping
-- Teluk Intan
-- The forgotten bridge
-- Tua Pek Kong Tempel
Algemeen
Jungle
Kuala Lumpur
Penang
Langkawi
Melakka
De Eilanden
De Highlands
De Westkust
De Oostkust
Johor
Kedah
Kelantan
Labuan
Negeri Sembilan
Pahang
Perak
Perlis
Sabah
Sarawak
Selangor
Singapore
Terengganu
MaleisiŽ Specialisten
MaleisiŽ met kinderen
Auto/Bus/Trein
Hotels Reserveren

Reisverslagen
De Maleise Keuken
Golf & Golf Clubs
Rondreis MaleisiŽ
Reisaanbiedingen
Links
Contact
 



 

PERAK


Tambun Tibetian Buddhist Temple

Ipoh is de vierde grootste stad van MaleisiŽ met een bevolking van meer dan 800.000 mensen en 70% van deze bevolking is Chinees. De meesten van hen zijn boeddhisten. De administratieve hoofdstad van de staat ia Ipoh en deze stond van oudsher bekend voor mijnbouwactiviteiten, totdat de prijs van tin inzakte. Dit schaadde de economie van de staat enorm. De Koninklijke hoofdstad van Perak is echter in Kuala Kangsar, want daar staat het paleis van de Sultan van Perak. Ipoh was dus ooit een groot tinmijncentrum, maar tegenwoordig is het de belangrijkste toeristisch centrum. De officiŽle naam van de staat is "Perak Darul Ridzuan". Perak betekent "zilver" in het Maleis; dit is waarschijnlijk afgeleid van de zilveren kleur van tin.
De moderne geschiedenis van Perak begon met de val van het sultanaat van Melakka. Raja Muzaffar Shah, de oudste zoon van de laatste Sultan van Melaka,vluchtte toen de Portugezen in 1511 Melaka veroverden. Raja Muzaffar Shah vestigde zijn eigen koninkrijk aan de oevers van de Sungai Perak (Perak-rivier) in 1528. Dit gebied was rijk aan tinertsvoorraden, maar zijn heerschappij werd bijna continu bedreigd door buitenstaanders.
De Nederlanders probeerden de tinhandel in de 17e eeuw onder controle te krijgen en bouwden verdedigingsforten aan de monding van de Perak-rivier en op Pulau Pangkor


Lost World of Tambun

In 1651 viel de bevolking van Perak de Nederlandse tinmijnen aan en vernietigde alles. De Nederlanders werden gedwongen zich op hun basis in Perak terug te trekken. De Nederlanders stuurden echter in 1655 een vertegenwoordiger naar Perak om de eerdere tinovereenkomst te vernieuwen en compensatie te vragen voor het verlies van hun tinmijn. De Perak-regering respecteerde het verdrag niet en ze werden daarom omsingeld door de Nederlanders. Als vergelding begonnen de mensen van Perak, Atjeh en Ujung Salang een verrassingsaanval op de Nederlanders.

In 1670 keerden de Nederlanders terug naar Perak om Kota Kayu te bouwen, nu bekend als Kota Belanda ("Nederlandse vesting"), op het eiland Pangkor. Perak stemde in met de constructie vanwege het nieuws dat het koninkrijk Siam de staat Prak zou aanvallen. Niettemin viel Perak in 1685 opnieuw de Nederlanders op Pangkor aan!
Ze dwongen hen zich terug te trekken en hun vesting te sluiten. De Nederlanders probeerden nog te onderhandelen om een nieuw verdrag te sluiten, maar ze faalden.
 

In de 19e eeuw probeerden de Bugis, de Atjehers en de Siamezen om Perak te binnen te vallen, maar een Britse interventie in 1820 belette Siam om Perak te annexeren. Hoewel de Britten in eerste instantie terughoudend waren om een koloniale aanwezigheid in Maleisie te vestigen, bracht de toenemende investering in de tinmijnen tot een ander besluit. Er kwam eem grote toestroom van Chinese immigranten op gang. Onder hen bevond zich Foo Ming, die rivaliserende clangroepen vormde en banden hadden met opstandige Maleise leiders en lokale gangsters. Ze vochten allemaal vochten om controle over de mijnen te krijgen.

In 1874 stelden Raja Muda Abdullah en Tan Kim Ching samen met een Engelse koopman een brief op aan gouverneur Sir Andrew Clarke in Singapore. In deze brief benadrukte Abdullah de wens om Perak onder Britse bescherming te plaatsen, en "om een man te hebben met voldoende capaciteiten (hem) om een goed regeringssysteem te tonen." In 1874 riep de gouverneur van Straits Settlements (Singapore), Sir Andrew Clarke, een bijeenkomst bijeen op Pulau Pangkor. waarbij Sultan Abdullah op de troon van Perak werd geÔnstalleerd in plaats van zijn rivaal, Sultan Ismail. Dit Pangkor-verdrag vereiste ook dat de sultan van Perak een Britse resident zou aanvaarden, een post die ruime bestuurlijke bevoegdheden kreeg.


The Pencil

In 1875 vermoordden verschillende leiders van Perak de Britse resident James W. W. Birch. Dit resulteerde in de kortstondige Perak-oorlog van 1876. Sultan Abdullah werd verbannen naar de Seychellen en de Britten installeerden een nieuwe resident. De nieuwe resident, Sir Hugh Low, was goed thuis in de Maleise taal en plaatselijke gewoonten en bleek een meer capabele resident te zijn. Hij introduceerde ook de eerste rubberbomen in Malaya. Perak sloot zich aan bij Selangor, Negeri Sembilan en Pahang om de Federale Maleise Staten te vormen in 1896. Het Britse residentsysteem bleef echter bestaan totdat de Maleise Unie in 1948 werd opgericht. Perak (als een onderdeel van de Maleise Federatie) werd onafhankelijk op 31 augustus 1957.

 

Gemakkelijk een Bus Ticket boeken:
 

Klik op deze banner voor reservering

Gemakkelijk een treinkaartje boeken:
cheap booking
Klik op deze banner voor reservering

 

 
Copyright © 2001 - 2018 WINT. All Rights Reserved. | Privacy Policy | Facebook: https://www.facebook.com/malaysite