Jangkar Watervallen

Sarawak zit vol verrassingen, die wachten om ontdekt te worden. Een voorbeeld hiervan is Jangkar Watervallen.

Jangkar Watervallen bevinden zich in de buurt van Kampong Jantan, een kampong langs de weg naar Kampong Biawak. Als je reist vanuit Kuching en Lundu bereikt hebt, neem dan de ringweg en neem dan de weg naar Sematan Beach.
Het duurt niet lang en  je bereikt een kruising. Ga linksaf in kampong Biawak. Na een kort stukje verharde weg wordt de weg onverhard. De locale bevolking rijdt hier in de kleine Kancil, maar ik zou adviseren om een 4WD te nemen

De Jangkar Watervallen zijn gelegen op de hellingen van de Berumput op de grens tussen Sarawak en Indonesië. De watervallen zijn de grootste van Sarawak en liggen in de Jangkar-rivier. De watervallen bestaan uit 7 verdiepingen. Meestal wordt de onderste bezocht en klimt men niet naar boven.
Zo'n Klauterpartij is echter wel een mooie uitdaging!

Als gevolg van houtkap en plantage activiteiten in de jaren '90, zijn de dorpelingen bevreesd, dat hun natuurlijke heldere water vuil zou worden, zoals in een naburige dorp. Men vreesde zelfs, dat de Jankar watervallen zouden verdwijnen.
"We hielden de houthakkers tegen, die probeerden om in onze buurt te kappen. Nu is er geen illegale houtkap meer in de buurt van onze kampong. We hopen dat de watervallen bewaard blijven voor toekomstige generaties ", zegt Benjamin Sulaiman, die afkomstig is van Sibu. Hij is in de kampong blijven wonen, toen hij in 2000 met een lokale vrouw trouwde. Benjamin, die gids is, ontmoette zijn vrouw toen hij in de jaren '90 bij een nabijgelegen plantage kwam werken. Ze hebben drie kinderen van 6 tot 10 jaar oud.

Zijn carrière als een gids begon enkele jaren geleden, toen toeristen in de kampong kwamen vragen om een routebeschrijving naar de zeven verdiepingen tellende waterval. Voordat hij gids werd, was hij chauffeur van palmolie-vervoer en leverde hij tevens pakketjes af aan de grens met Indonesië. Vooral tijdens het weekend komen er toeristen uit Kuching, die van het vrije weekend willen genieten.
Zijn zwager, Kapit, 32, sloot zich later bij hem aan als full-time gids. Het huis van Kapit ligt in het midden van de kampong. Hij is gestopt met naar zijn boerderij en blijft de meeste tijd thuis, in afwachting van bezoekers die zich elk moment kunnen aanbieden.

Nadat Benjamin een aantal toeristische bezienswaardigheden op Sarawak en Sabah had bezocht, wist hij zeker dat de Jangkar watervallen door een groot aantal eco-toeristen bezocht zou worden. Zijn poging om bezoekers ook de kampong te laten bezoeken, werd door de dorpelingen niet in dank afgenomen.
"Ik heb geprobeerd om hen te veranderen. Zo zouden onze mensen allemaal kunnen profiteren van het toerisme. Met toename door het toerisme, zouden we de overheid kunnen vragen om ons te helpen met de verbetering van de wegen."
 

Benjamin vertelt, dat er onlangs een groep van Kuching City Hash (KCH) de waterval was komen bekijken. De waterval, die door sommigen Jantan of Sinar Harapan wordt genoemd, werd uitgekozen als locatie voor de wekelijkse wandeltocht van de KCH, die op een zaterdag gehouden zou worden.
De organisatoren waren die dag 's ochtends vroeg aanwezig bij de waterval om de paden te markeren met wit papier.

De tocht begon 's middags om 4 uur. De wandelaars volgden de witte markeringen om hun de bestemming te bereiken: de Jangkar Watervallen. Benjamin leidde een groep, die een korte wandeling zou maken, terwijl Kapit een andere groep leidde, die een lang parcours zou afleggen. De korte route duurde ongeveer een uur, terwijl de lange route het dubbele duurde, maar beide routes leidden naar de Jangkar waterval. De route liep door een rubberplantage. Dit duurde ongeveer 30 minuten, gevolgd door een klim van 20-minuten waarna de Jangkar rivier bereikt werd. De tocht duurde langer dan verwacht, omdat de organisatoren eten en drinken meenamen in een kruiwagen. De tocht ging stroomopwaarts over een paar grote rotsen. Plotseling werd de groep verwelkomd door het bulderende lawaai van de waterval. Dit adembenemende uitzicht op het vallende water, dat met een grote kracht naar beneden viel, was heel opwindend. Samen met de ongelooflijke mooie flora en fauna, die hen omringde, werd de tocht een groot succes.

Benjamin zei tegen de wandelaars, dat er nog meer watervalletjes waren, maar dan moesten ze naar boven klimmen. Dit was de grootste waterval en de meeste bezoekers bleven bij de grootste. Maar slechts een paar klommen naar de top van de waterval. Hij vertelde me dat hij voornamelijk toeristen uit Groot-Brittannië, Australië en andere delen van Sarawak naar de waterval begeleidde. 
Op de vraag hoe de toeristen de waterval ontdekt hadden, zei hij dat hij de afgelopen jaren met touroperators had gewerkt, die de waterval promootten. Hij rekende RM10,- pp om ze naar de waterval te brengen.

"We bieden ook een pakket aan met traditioneel eten bij de waterval, zoals pangsuh (kip gekookt in bamboe). Er kunnen nog een heleboel georganiseerd worden, als er meer bezoekers komen. De dorpelingen kunnen zelfs kraampjes maken met souvenirs, eten en drinken. Dit kam men dan aan de toeristen verkopen, "zei hij.

Benjamin gelooft, dat door het bezoek van de toeristen, de mensen zich meer bewust worden om zulke prachtige plekken te behouden.  Van het verdiende geld, zei hij, gaat een deel naar het dorp. Hiervan worden huizen opgeknapt en parkeerplekken aangelegd.

Er zijn veel mooie plekken in Borneo en men is altijd op zoek om nieuwe natuurlijke bezienswaardigheden te ontdekken.
Jangkar is één van die verborgen paradijsjes van Borneo.

 

Kampong Jantan